ಕಾಲತೀತ...

ಉರಿದು ಉಳಿದ ಬೂದಿಯಲಿ 

ಕಾಲದ ಪಾಠವು ಕಂಡಿತ್ತು,

ಬದುಕಿನ ಯಾತ್ರೆಯ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ 

ಬರೀಯ ನೆನೆಪುಗಳು ಮಾತ್ರ ಜೊತೆಯೆಂದು...

ಕಾಲವು ನೋವಿಗೆ ಕರಗೋದಿಲ್ಲ 

ಜೊತೆಗೆ ಸಾಂತ್ವನಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲೋದಿಲ್ಲ,

ಉರುಳುತ್ತಾ ಸಾಗುವುದೇ ಅದರ ಕಾಯಕ 

ಮರೆಸಿ ಮೆರೆಸೋದಷ್ಟೇ ಕಾಲದ ಧರ್ಮ...

ನಲಿವಿಗೂ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮವಿಲ್ಲ

ನಲಿದಾಡೋಕು ಕಾಲದ ಕಟ್ಟಳೆಯಿಲ್ಲ,

ಕಾಲವು ಮಗ್ಗುಲು ಬದಲಾಯಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ  

ಎಲ್ಲರ ಕುಣಿಸೋದನ್ನ ಮಾತ್ರ ಮರೆಯೋದಿಲ್ಲ...

ಕಾಲವು ಕೊಡುವ ತಿರುವುಗಳಾ

ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡೋಕು ಇಲ್ಲಿ ಸಮಯವಿಲ್ಲ,

ಪರಿವರ್ತನೆ ಜಗದ ನಿಯಮವಾದರೆ

ತಿರುಗೋದಷ್ಟೇ ಕಾಲಚಕ್ರದ ನಿಯಮ...

ಅಂತರ್ಪಟ...

ಯಾರೋ ಓದಿ ಯಾರೋ ಬರೆದ 

ಸುಂದರ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲ ಬದುಕು,

ಕಾಲಕ್ಕೆ ತೋಚಿ ಕಾಲವೇ ಗೀಚಿದ 

ವಿಧಿಯೆಂಬ ಓದಲಾರದ ಗ್ರಂಥವಿದು...

ಎಲ್ಲೋ ಹುಟ್ಟಿ ಎಲ್ಲೋ ಬೆಳೆದು

ಗಮ್ಯವ ಸೇರೋಕು ಬಗೆಯುಂಟು,

ಎಲ್ಲೋ ಮೆರೆದು ಎಲ್ಲವ ಮರೆತು 

ಹೊರಡುವ ಸಮಯವೂ ಇಲ್ಲುಂಟು...

ನೆನಪಿಗೂ ಭಾರ ಮರೆವಿಗೂ ಭಾರ 

ಕಾಡುವ ಕಾಲದ ಕಥೆಯಿಲ್ಲಿ,

ಬಂಧವ ಹಚ್ಚಿ ಭಾಂದವ್ಯ ಬೆಸೆದು 

ಚುಚ್ಚುವ ಸೂಜಿಯಾ ಮೊನೆಯಿಲ್ಲಿ...

ಯಾವುದೋ ದೇಹಕೆ ಯಾವುದೋ ಆತ್ಮ

ಕಾಲದ ಆಯ್ಕೆಯ ಕೈಪಿಡಿಯೊಳಗೆ,

ಜನನ ಮರಣದ ಚಕ್ರದ ಸುರುಳಿಯೊಳಗೆ

ಪಯಣವಿದು ನಿರಂತರ ಅಂತರಾತ್ಮದ್ದು...

ಕಾರಣವೂ ಬೇಕೇ...

ಮುಂಜಾನೆ ನಗುವ ಮನಸೇ 

ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಾದರೆ ಕನಸೇ,

ಹಗಲೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಾಡಿ ಬರುವೇ 

ಸಂಜೆಗೆ ಒರಗೋಕೆ ಬೇಕೊಂದು ಭುಜವೇ...

ಖುಷಿಯ ನಡುವೆ ಒಮ್ಮೆ ಮೌನ

ಅಳುವಿನ ಜೊತೆಗೊಮ್ಮೆ ಧ್ಯಾನ,

ಅಂಟಿದೆ ಒಂಟಿತನದ ತಾಪ 

ಬದುಕಲ್ಲಿ ಬಯಸಿ ಪಡೆದ ಶಾಪ...

ಮಿಂಚು ಕಂಗಳ ತುಂಬಾ 

ಬರೀಯಾ ನೀಲ ನೀಲ ಕನಸು,

ಸಾಗರಕೂ ಪೈಪೋಟಿ ಏನೋ

ಆಳ ಅಗಲ ತಿಳಿಯಲಾಗದ ವೇಗ...

ಬರಿದು ಕಾರಣವೂ ಈಗ 

ಬದುಕಿಲ್ಲಿ ನಗದೇ ಇರಲು,

ಮನಸೇ ನೀನು ಮಗುವಂತೆ ಇರಲು 

ಪ್ರೀತಿಯೇ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಬರದೇ...