ಕಾಡುವ ಕವಿತೆ...

ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಯ ಮೌನದಲೂ 

ನೂರಾರು ವೇದನೆ ಇರಬಹುದು,

ನೋಡೋ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದಿದ್ದರೂ 

ಮಿಡಿಯೋ ಮನಕೆ ಕಾಡಬಹುದು...

ಮೌನವೆಂದರೆ ಬರೆಯ ನೋವಲ್ಲ 

ಕನಸಿನ ಕೊನೆಯೂ ಆಗಿರಬಹುದು,

ಕಾಡದೇ ಉಳಿದ ಭಾವಗಳು 

ಮೌನಕೆ ಜಾರಿ ಬಿಡಬಹುದು...

ನೋವಲ್ಲಿ ಹಾಡು ಹುಟ್ಟೋದಿಲ್ಲ 

ನಲಿವಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಕಾಡೋದಿಲ್ಲ,

ನೋವಲ್ಲಿ ಕನಸುಗಳು ಬದುಕೋದಿಲ್ಲ 

ನಲಿವಲ್ಲಿ ಆಸೆಗಳು ಸಾಯೋದಿಲ್ಲ...

ಬರಿದೇ ಭಾವಕೇ ಬದುಕು ನಡೆಯೋದಿಲ್ಲ 

ಕಾಡುವ ಭಾವವು ಹಾಡಾಗೊದಿಲ್ಲ,

ಮನಸಿಂದ ಹುಟ್ಟೋ ಪ್ರೀತಿಯದು 

ಕಾಡಿಸಿ ಪೀಡಿಸಿ ಹಾಡಾಗಿ ಗುನುಗೋದಿಲ್ಲಿ...

ಬದುಕೇ...

ಪ್ರೀತಿಸುವೆ ಎಂದಿನಂತೆಯೇ ನಿನ್ನನೂ 

ಬದುಕೇ ಕಾಣದ ನಾಳೆಗಳಲೂ,

ಹರಸಬೇಕು ಎಂದಿನಂತೆಯೇ ನೀನು 

ನನ್ನನೂ ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತೆಯೇ...

ಸೋತು ಬಿಡುವೆ ನಿನಗೆ ಒಮ್ಮೆ ನಾನು 

ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಗೆಲ್ಲಲು ನಿನ್ನನ್ನೂ,

ಮೌನವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಬಿಡು ಈಗ ನೀನು 

ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವೆ ಎಂದೂ ನಾನು...

ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲ ನಿನ್ನಿಂದ 

ಇರುವುದೆಲ್ಲವೂ ಹುಚ್ಚು ಆಸೆಗಳೇ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ,

ಮುನಿಸ ಮರೆತು ರಾಜಿಯಾಗು ನೀನಿಲ್ಲಿ 

ನಗುತಾ ನಾನು ನನ್ನೇ ಮರೆವೆ ಜಗದಲ್ಲಿ...

ಒಂದು ಕ್ಷಣದೇ ಮರೆತು ಬಿಡುವೆ 

ನೂರು ನೋವುಗಳ ನಿನ್ನ ಅಂಗಳದಿ,

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಕ್ಕುಬಿಡು ಸಾಕು ನೀನು 

ನಗುತಲಿರುವೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಕ್ಷಣದವರೆಗೂ...

ಅಮೃತಧಾರೆ...

ನೂರು ಸಾವಿರ ಖುಷಿಯೊಳಗೂ 

ಎದೆಯ ಇರಿಯುವ ನೋವಿಹುದು,

ಒಗಟ ಹೇಳಿದೆ ಬದುಕಿಲ್ಲಿ 

ಬಿಡಿಸಲಾರದೆ ತೋಳಲಾಡಿದೆ ಮನಸಿಲ್ಲಿ...

ನೂರು ಸಾವಿರ ನೆನಪೊಳಗೂ 

ಕಣ್ಣೀರನು ತರಿಸುವ ಕಥೆಯಿಹುದು,

ಬಾನನು ಮುಟ್ಟುವ ಹಂಬಲದೀ 

ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲಿ ಮರೀಚಿಕೆಯೂ...

ಏಳು ಸಾಗರದ ಆಳದಲೂ 

ಹುಡುಕಿದೆ ಮನಸು ಮುತ್ತೊಂದ,

ಮರೆವನು ಮರೆಸೋ ಮದ್ದೊಂದ

ಬಯಸಿದೆ ಬದುಕಲಿ ಮನಸಿಂದು...

ನೂರು ಸಾವಿರ ಕನಸುಗಳು 

ಹುಡುಕಿವೆ ಅನಂತ ಆಗಸದಿ,

ಕಾಣದ ನಾಳೆಗಳ ಸಂಭ್ರಮಿಸೋ 

ಅಮೃತಧಾರೆಯ ಮಳೆ ಹನಿಗಳನೂ...

ಬಾ ಮಳೆಯೇ...

ಮತ್ತೆ ಮಳೆಯಾಗಿದೆ ಬದುಕಲಿ 

ಕನಸುಗಳ ಹೊಳೆಯಾಗಿದೆ ಮನಸೀಗ,

ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತಿರೆ ಭಾವಗಳ ಝರಿಯೂ 

ಕಾರ್ಮೋಡ ಕರಗುತಿದೆ ಬಾಳ ಆಗಸದಲಿ...

ಎದೆ ಮುಗಿಲು ಹಗುರಾಗಿ ಮನಸೀಗ ತಂಪಾಗಿ 

ಆಸೆಗಳ ಹೊಂಗಿರಣ ಮೂಡುತ್ತಿವೆ,

ಬದುಕೆಂಬ ಇಳೆಗೀಗ ನವ ವಸಂತ 

ಹಚ್ಚ ಹಸುರಾದ ರಾಗ ಭಾವಗಳ ಜೊತೆಗೆ...

ಭಾವಗಳ ಝರಿಯೀಗ ನಿರ್ಮಲ 

ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಹಳೆಯ ಕಸಕಡ್ಡಿಗಳ,

ಶುಭ್ರತೆಯ ಮಡಿಲಿನಲಿ ಹಿತವಾಗಿ 

ಕನಸುಗಳ ನೀರಾಟ ನಡೆದಿಹುದು ಸ್ವಚ್ಚಂದದೇ...

ಹಚ್ಚ ಹಸುರಿನ ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸತನದಿ 

ಬದುಕೆಂಬ ಇಳೆಯಿಲ್ಲಿ ನಗುತಿರಲು ಹಿತವಾಗಿ,

ಮತ್ತೆ ಮಳೆಯಾಗಲು ಮನಸು ನವಿಲಾಗಿದೆ 

ನಗುವಿನ ಹೊನಲಾಗಿದೆ ಬದುಕಿನ ಬಯಲು...

ಅನಾವರಣ...

ಬದುಕೋದು ಸುಲಭ ಇಲ್ಲಿ ನೋವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ 

ಕಾಲ ಕಳೆಯೋದು ಕಷ್ಟ ನೆನಪುಗಳ ಜೊತೆಗೆ,

ನಗುವುದೇನೋ ಸುಲಭ ಇಲ್ಲಿ ಗುಂಪಿನೊಳಗೆ 

ಮನವ ಸಂತೈಸುವುದು ಕಷ್ಟ ಏಕಾಂತದೊಳಗೆ...

ಪರರ ಸಂತೈಸುವುದೇನೋ ಸುಲಭ ಇಲ್ಲಿ 

ನಿರ್ಲಿಪ್ತವಾಗಿ ದಾರಿ ಸವೆಸೋದು ಕಷ್ಟ ಬದುಕಲ್ಲಿ,

ನೂರು ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಜೀವವಾಗೋದು ಸುಲಭ 

ಮನದೊಳಗೆ ನೂರು ಆಸೆಗಳ ಸಾಕೋದು ಕಷ್ಟ ...

ಭರವಸೆಯ ತುಂಬುವುದು ಸರಳ ಇಲ್ಲಿ 

ನಂಬಿಕೆಯಾ ಉಳಿಸೋದು ಕಷ್ಟ ಜಗದಲ್ಲಿ,

ಪ್ರೀತಿಯ ಹಂಚೋದು ಸುಲಭ ಬದುಕಲ್ಲಿ 

ಬದುಕ ಪ್ರೀತಿಸೋದೇ ಕಷ್ಟ ನಾಳೆಗಳಲ್ಲಿ...

ಜಗದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದೇನೋ ಸುಲಭ 

ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮಗಳ ಕುಹಕಕ್ಕೆ ಕಿವಿಯಾಗುವುದು ಕಷ್ಟ,

ನಾವಿರುವಂತೆ ಬದುಕುವುದು ಚಂದ ಇಲ್ಲಿ 

ಬೇರೆಯವರಿಗಾಗಿ ನಟಿಸೋದೇ ಕಷ್ಟ ಬದುಕಲ್ಲಿ...

ಮಾಯಾವಿ...

ಅರಳು ಮರಳು ಮನಸಿಗಿಲ್ಲಿ ಬದುಕೇ 

ನೀನೆಷ್ಟು ದಿನದ ಸಂತೆಯೆಂಬುದ ಮರೆತೇ,

ಏನು ಮಾಯೆಯೋ ಏನು ಲೀಲೆಯೋ ಮನಸೇ 

ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಮರೆತು ಏನೋ ಚಿಂತೆ...

ಜಗದ ಭಾರವ ಹೊತ್ತ ತರದಿ ಇಲ್ಲಿ  

ಮನಸ ಭಾರವ ಹೊರುವುದೇ ದೇಹ,

ಬದುಕೇ ನೀನಿಲ್ಲಿ ಭಾರವಾದಂತೆ 

ಏಕೆ ಮಾಡುತೀ ಇಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಯ ಸಂತೆ...

ನಗುನಗುತಾ ತಿರುಗಬೇಕು ಭೂಮಿ ಮೇಲೆ 

ಒಂದಷ್ಟು ಭಾರಗಳ ಇಳಿಸಿ ಹೆಗಲ ಮೇಲಿಂದ,

ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಖುಷಿಯ ಹೂಗಳ ಇರಿಸಿ 

ನಿನ್ನೆಗಳು ಕೂಡ ಹಿಂತಿರುಗಿ ನಗುವಂತೆ ...

ಉಸಿರು ಭಾರವಾದಿತು ದೇಹಕೇ 

ಮೌನದಲ್ಲಿ ಮನಸು ಕಳೆದುಹೋದಂತೆಲ್ಲಾ,

ಹೊಸದೊಂದು ಹುಟ್ಟು ಬೇಕಾಗಿದೆ ಇಲ್ಲಿ 

ನಗುನಗುತಾ ಮಾಡಲಿಲ್ಲಿ ಮೂರು ದಿನದ ಸಂತೆ...

ನೆನಪೆಂಬ ಬೆರಗು...

ಎದೆಯ ಒಳಗೆ ಬೆಳಗುತಿರುವ ದೀಪಕೆ 

ನೆನಪುಗಳೇ ಮುಗಿಯದಾ ತೈಲವೂ,

ಬದುಕಿಗಿಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನ ಭರವಸೆಯೂ 

ನಾಳೆಗಳ ಕನಸುಗಳೇ ಬತ್ತಿಯೂ...

ಸಂಭ್ರಮದ ಬದುಕಿಗಿಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ಜಾತ್ರೆಯೇ 

ನೆನಪುಗಳ ಮೆರವಣಿಗೆಯಾ ಯಾತ್ರೆಯಲಿ,

ಕನಸುಗಳಿಲ್ಲದಿರೆ ಬದುಕಿನ ಪಯಣದಲಿ 

ತುಂಬಿದ ಜಾತ್ರೆಯೂ ಒಂಟಿ ಒಂಟಿಯೇ...

ಹಚ್ಚಿದ ದೀಪ ಆರದಿರಲಿ ಬದುಕಲಿ 

ನೆನಪುಗಳು ದಾರಿ ತೋರುತಿರುವವರೆಗೆ,

ಬದುಕೆಂಬ ಬನದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಹೂವು ಅರಳಿದರೂ 

ಹಳೆಯ ಘಮವೆಂದು ಮರೆಯದಂತೆ...

ಜೊತೆಯಿರದ ಜೀವಗಳ ತುಂಬಿಕೊಂಡು 

ಜೀವ ಬೆಸೆಯುವ ಹಾಡಾಗುತಾ,

ಮರೆವಿನ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ತುಸು ಗುನುಗುತಾ 

ಬದುಕಿಗೆ ಅಮೃತವ ಉಣಬಡಿಸುತಾ...