ಅಮೃತಧಾರೆ...

ನೂರು ಸಾವಿರ ಖುಷಿಯೊಳಗೂ 

ಎದೆಯ ಇರಿಯುವ ನೋವಿಹುದು,

ಒಗಟ ಹೇಳಿದೆ ಬದುಕಿಲ್ಲಿ 

ಬಿಡಿಸಲಾರದೆ ತೋಳಲಾಡಿದೆ ಮನಸಿಲ್ಲಿ...

ನೂರು ಸಾವಿರ ನೆನಪೊಳಗೂ 

ಕಣ್ಣೀರನು ತರಿಸುವ ಕಥೆಯಿಹುದು,

ಬಾನನು ಮುಟ್ಟುವ ಹಂಬಲದೀ 

ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲಿ ಮರೀಚಿಕೆಯೂ...

ಏಳು ಸಾಗರದ ಆಳದಲೂ 

ಹುಡುಕಿದೆ ಮನಸು ಮುತ್ತೊಂದ,

ಮರೆವನು ಮರೆಸೋ ಮದ್ದೊಂದ

ಬಯಸಿದೆ ಬದುಕಲಿ ಮನಸಿಂದು...

ನೂರು ಸಾವಿರ ಕನಸುಗಳು 

ಹುಡುಕಿವೆ ಅನಂತ ಆಗಸದಿ,

ಕಾಣದ ನಾಳೆಗಳ ಸಂಭ್ರಮಿಸೋ 

ಅಮೃತಧಾರೆಯ ಮಳೆ ಹನಿಗಳನೂ...

ಬಾ ಮಳೆಯೇ...

ಮತ್ತೆ ಮಳೆಯಾಗಿದೆ ಬದುಕಲಿ 

ಕನಸುಗಳ ಹೊಳೆಯಾಗಿದೆ ಮನಸೀಗ,

ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತಿರೆ ಭಾವಗಳ ಝರಿಯೂ 

ಕಾರ್ಮೋಡ ಕರಗುತಿದೆ ಬಾಳ ಆಗಸದಲಿ...

ಎದೆ ಮುಗಿಲು ಹಗುರಾಗಿ ಮನಸೀಗ ತಂಪಾಗಿ 

ಆಸೆಗಳ ಹೊಂಗಿರಣ ಮೂಡುತ್ತಿವೆ,

ಬದುಕೆಂಬ ಇಳೆಗೀಗ ನವ ವಸಂತ 

ಹಚ್ಚ ಹಸುರಾದ ರಾಗ ಭಾವಗಳ ಜೊತೆಗೆ...

ಭಾವಗಳ ಝರಿಯೀಗ ನಿರ್ಮಲ 

ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಹಳೆಯ ಕಸಕಡ್ಡಿಗಳ,

ಶುಭ್ರತೆಯ ಮಡಿಲಿನಲಿ ಹಿತವಾಗಿ 

ಕನಸುಗಳ ನೀರಾಟ ನಡೆದಿಹುದು ಸ್ವಚ್ಚಂದದೇ...

ಹಚ್ಚ ಹಸುರಿನ ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸತನದಿ 

ಬದುಕೆಂಬ ಇಳೆಯಿಲ್ಲಿ ನಗುತಿರಲು ಹಿತವಾಗಿ,

ಮತ್ತೆ ಮಳೆಯಾಗಲು ಮನಸು ನವಿಲಾಗಿದೆ 

ನಗುವಿನ ಹೊನಲಾಗಿದೆ ಬದುಕಿನ ಬಯಲು...