ಬದುಕೆಂಬ ಚಂದಿರ...

ಭವದ ಬಂಧವ ಕಳೆಯೇ 

ಭಕ್ತಿಯ ಭರವಸೆ ಇರಲಿ,

ಮನಸನು ಮಂದಿರವಾಗಿಸೇ 

ಕರ್ಮದ ಬಲವಿರಲಿ...

ಜಗವು ಶೂನ್ಯವು ಇಲ್ಲಿ 

ಶೂನ್ಯದಿಂದಲೇ ಆರಂಭ ಬದುಕು,

ನಿರಾಕಾರ ಆತ್ಮದ ಒಳಗೂ 

ವಿಕಾರವ ತುಂಬಿದೆ ಜಗವು...

ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಬೆಳಕೆಲ್ಲವೂ 

ಬದುಕಿಗೆ ಜ್ಯೋತಿಯಾಗಲಿ,

ನಿರ್ಗುಣ ನಿರಾಕಾರ ಆತ್ಮಕೆ 

ದೇಹವು ಮಂದಿರವಾಗಿರಲಿ...

ಜಗದ ಕತ್ತಲೆಯಿಲ್ಲಿ 

ಮನಸ ಕುರುಡಾಗಿಸದಿರಲಿ,

ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬ ಅಮೃತಧಾರೆ 

ಬದುಕ ಜೀವಿಸುತಿರಲಿ...